Malarstwo Doroty Kościukiewicz-Markowskiej

Tematem obrazów Doroty jest człowiek „uśpiony”, który z jednej strony boi sie otworzyć oczy żeby ujrzeć otaczający go świat, z drugiej strony jest w stanie, gdy zaczął zgłębiać swoje własne wnętrze, lub tuż przed „przebudzeniem”. A czym jest to przebudzenie? Wyjściem poza bariery, poza programy, poza strach i poza to, kim nam powiedzieli Inni, że powinniśmy być.
Człowiek ten wchodzi więc z nową uważnością w ciszę wewnętrzną i zaczyna zgłębiać samego siebie, i czym bardziej zatapia się w sobie, tym bardziej świat zewnętrzny czyli jego rzeczywistość przybiera coraz to nowe kolory i odcienie – co jest widoczne w barwnej kolorystyce wszystkich obrazów.
Nagość postaci nie jest wyrazem erotyzmu czy seksualności, raczej zdaniem sobie sprawy z tego, że jako człowiek jesteśmy tak naprawdę warci dużo więcej niż nasz planowany zewnętrzny sukces, objawiający się w ilościach dóbr materialnych czy wznoszeniu się po kolejnych szczeblach kariery zawodowej.
Przy prawdziwej przemianie czy „wznoszeniu” do nowych wymiarów samego siebie, rzeczy zewnętrzne przestają mieć znaczenie – bo do tego świata, czysto wewnętrznego możemy zabrać tylko i wyłącznie siebie, takimi, jakim jesteśmy, w kompletnej nagości i bez żadnych dodatków.
Cykl „Malowane na dwa serca – Uśpieni”, to w większości rzeczywiście obrazy namalowane na dwa serca, bo podczas ich tworzenia, pod swoim sercem Dorota miała drugie, bijące serce nowego życia.

GALERIA OBRAZÓW DOROTY KOŚCIUKIEWICZ-MARKOWSKIEJ

WERNISAŻE

line